Inmiddels ben ik alweer bijna een week terug uit Sint-Petersburg. De tijd vliegt! Maar ik had beloofd om er nog een blogje over te schrijven. Ga er lekker voor zitten, want als ik ergens enthousiast over ben wordt het altijd wat langer dan gepland… 😉

Vrijdagmiddag vlogen we vanaf Schiphol naar Sint-Petersburg, waar we om 16:15u landden. Ik had van tevoren een transfer geregeld van de luchthaven naar het hotel. Onze chauffeur stond ons netjes op te wachten en voor we het wisten zaten we in de taxi. We hebben ingecheckt, daarna onze spullen in het hotel neergelegd en we zijn nog een stukje over de Nevsky Prospekt gaan lopen. Uiteindelijk zijn we in een gezellig Italiaans restaurantje gaan zitten om wat te eten. Een goed begin van onze stedentrip!

Zaterdag stond de Hermitage op het programma. Dit was ongeveer 3 kwartier lopen vanaf ons hotel. Het was mooi weer, dus we hebben deze wandeling ook gemaakt. Ik ben zelf niet zo van musea, maar het is toch gaaf om de Hermitage een keer gezien te hebben. Ik moet zeggen dat ik er na 3 uur ook wel genoeg van had… Maar mijn vader wilde nog wel wat zien (logisch, je bent er nu toch!), dus hebben we tot een uur of 4 in de Hermitage rondgelopen. Helaas was het weer omgeslagen en kwamen er nu regendruppels en natte sneeuw uit de lucht vallen. Toch hebben we nog wat in de buurt van de Hermitage rondgewandeld en uiteindelijk zijn we met de metro teruggegaan naar het hotel. We waren zo moe dat we hier ook maar wat hebben gegeten, zodat we niet meer naar buiten hoefden.

Zondag hebben we onze eigen stadswandeling gemaakt. Allereerst hebben we de metro gepakt naar Gorkovskaya, waarna we het huisje van Peter de Grote hebben bezocht. Vervolgens zijn we naar Kruiser Aurora gegaan, het schip waarmee het signaal werd gegeven voor de Oktoberrevolutie van 1917, door middel van slechts 1 schot. Langs de Neva zijn we daarna naar de Petrus en Paulus kathedraal gelopen en hebben we ook nog het commandantshuis en het Troebetskoj-bastion (een gevangenis) bezocht. Bijzonder om al die foto’s te zien van de mensen die daar gevangen hebben gezeten…


Met uitzicht op de Hermitage zijn we daarna, via de Admiraliteit, doorgelopen naar de Izaäkkathedraal (echt prachtig!), het Marijinskitheater en de Nicolaaskathedraal (deze vonden wij het minst mooi van allemaal). Het was een prachtige wandeling!

Maandag besloten we om 2 metrostations van binnen te gaan bekijken. Deze waren volgens een medewerkster van het hotel echt prachtig. Ze waren inderdaad wel mooi, je kunt zien dat ze er veel werk in gestoken hebben. Maar “echt prachtig”, tsja… Gelukkig heeft iedereen zo zijn eigen mening! Wel mooi om gezien te hebben trouwens. Vervolgens hebben we een stop gemaakt bij het “Monument to the Heroic Defenders of Leningrad” en zijn we daarna naar de Tsjesme-kerk gelopen. Een schattig roze kerkje van buiten, maar erg krap en benauwend van binnen. We wilden ook het Smolny klooster nog zien, dus hebben we de metro gepakt. Wat ons opviel in de metro was dat we bij een station niet mochten stoppen en met een noodgang (zo hard was de metro nog nooit gegaan) naar het volgende station reden. We hadden dat stukje nog niet eerder gepakt, dus misschien was dat wel normaal dachten we nog. Tegen de tijd dat we bij het Smolny klooster waren kreeg ik bericht van mijn zwager of we veilig waren, want er waren gewonden gevallen in Sint-Petersburg. Even later begrepen we dat het om een aanslag ging in de metro waarbij meerdere doden gevallen zijn en we kwamen erachter dat er ook een bom gevonden was bij het metrostation waar wij met een noodgang voorbij reden… Achteraf gezien was de bom toen dus heel waarschijnlijk al gevonden. We hebben een restaurantje opgezocht en aan iedereen laten weten dat we veilig waren. In de uren daarna was het ontzettend druk op straat, omdat de metro niet reed. Een bijzondere gewaarwording! We hebben in een restaurant gezeten aan een groot plein in de buurt van ons hotel, waar we de drukte erg goed konden merken.

Het was een rare afsluiting van onze paar dagen in Sint-Petersburg. We hebben weinig van de aanslag gemerkt, maar we waren er achteraf gezien niet ver vandaan. We zijn 5 minuten voordat de aanslag gebeurde op een andere lijn gestapt, dus het is waarschijnlijk 1 of 2 metrotreintjes na “ons” treintje gebeurd. En we moeten er niet aan denken wat er was gebeurd als die bom (die uiteindelijk onschadelijk is gemaakt) ontploft was op het station waar wij langs reden, op het moment dat wij er stopten… Maar goed, gelukkig voor ons is dit niet gebeurd, maar voor veel anderen was het een zwarte dag uit hun leven.. Verschrikkelijk.

Om het toch mooi af te sluiten: dinsdag zijn we, voordat we weer met de taxi opgehaald werden, nog bij de Kerk van de Verlosser op het Bloed geweest. Deze vond ik echt prachtig! Toch is het fijn om ‘s avonds dan weer veilig met je beide voetjes op de grond in Nederland te staan. Maar wat hebben we mooie dagen gehad! Ik vind Sint-Petersburg een prachtige stad en ik hoop nog een keer terug te mogen gaan. Dan wel in de zomer, want dan wil ik ook een bezoek brengen aan Peterhof! Ach ja, je moet iets te wensen overhouden….